مجھ پر اے محرم جاں پردۂ اسرار کوں کھول
Siraj Aurangabadi (1712–1764)مجھ پر اے محرم جاں پردۂ اسرار کوں کھول
خواب غفلت سیں اٹھا دیدۂ بے دار کوں کھول
دل کوں اب دامن صحرائے جنوں یاد آیا
عقل کے دام سیں اس صید گرفتار کوں کھول
اے نسیم سحری بوئے محبت لے آ
طرۂ یار ستی عطر کی مہکار کوں کھول
آرزو ہے مری آنکھوں سیں رواں ہویں آنسو
نشتر غم سیں رگ ابر گہر بار کوں کھول
میں خریدار ہوں دے جنس جنوں خاطر خواہ
اے غم قافلہ سالار ٹک اس بار کوں کھول
قفس غم میں دل افسردہ رہوں گا کب تک
نغمۂ شوق سیں میرے لب گفتار کوں کھول
قصۂ درد کوں انجام نہیں مثل سراجؔ
غم کے دفتر کوں لپیٹ آہ کے طومار کوں کھول
mujh par ai mahram-e-jan parda-e-asrar kun khol
khwab-e-ghaflat sin utha dida-e-be dar kun khol
dil kun ab daman-e-sahra-e-junun yad aya
aql ke dam sin is said giraftar kun khol
ai nasim-e-sahari bu-e-mohabbat le a
turra-e-yar sati itr ki mahkar kun khol
arzu hai miri ankhon sin rawan hawen ansu
nashtar-e-gham sin rag abr-e-guhar bar kun khol
main kharidar hun de jins-e-junun khatir khwah
ai gham-e-qafila salar tuk is bar kun khol
qafas-e-gham mein dil afsurda rahunga kab tak
naghma-e-shauq sin mere lab-e-guftar kun khol
qissa-e-dard kun anjam nahin misl siraj
gham ke daftar kun lapet ah ke tumar kun khol