ایک ستم اور لاکھ ادائیں اف ری جوانی ہائے زمانے
Shad Azimabadi (1846–1927)ایک ستم اور لاکھ ادائیں اف ری جوانی ہائے زمانے
ترچھی نگاہیں تنگ قبائیں اف ری جوانی ہائے زمانے
ہجر میں اپنا اور ہے عالم ابر بہاراں دیدۂ پر نم
ضد کہ ہمیں وہ آپ بلائیں اف ری جوانی ہائے زمانے
اپنی ادا سے آپ جھجکنا اپنی ہوا سے آپ کھٹکنا
چال میں لغزش منہ پہ حیائیں اف ری جوانی ہائے زمانے
ہاتھ میں آڑی تیغ پکڑنا تاکہ لگے بھی زخم تو اوچھا
قصد کہ پھر جی بھر کے ستائیں اف ری جوانی ہائے زمانے
کالی گھٹائیں باغ میں جھولے دھانی دوپٹے لٹ جھٹکائے
مجھ پہ یہ قدغن آپ نہ آئیں اف ری جوانی ہائے زمانے
پچھلے پہر اٹھ اٹھ کے نمازیں ناک رگڑنی سجدوں پہ سجدے
جو نہیں جائز اس کی دعائیں اف ری جوانی ہائے زمانے
شادؔ نہ وہ دیدار پرستی اور نہ وہ بے نشہ کی مستی
تجھ کو کہاں سے ڈھونڈ کے لائیں اف ری جوانی ہائے زمانے
ek sitam aur lakh adaen uf ri jawani hae zamane
tirchhi nigahen tang qabaen uf ri jawani hae zamane
hijr mein apna aur hai alam abr-e-baharan dida-e-pur nam
zid ke hamen wo ap balaen uf ri jawani hae zamane
apni ada se ap jhijakna apni hawa se ap khatakna
chal mein laghzish munh pe hayaen uf ri jawani hae zamane
hath mein ari tegh pakarna take lage bhi zakhm to ochha
qasd ke phir ji bhar ke sataen uf ri jawani hae zamane
kali ghataen bagh mein jhule dhani dupatte lut jhatkae
mujh pe ye qadghan ap na aen uf ri jawani hae zamane
pichhle pahar uth uth ke namazen nak ragarni sajdon pe sajde
jo nahin jaiz us ki duaen uf ri jawani hae zamane
shad na wo didar parasti aur na wo be nasha ki masti
tujh ko kahan se dhund ke laen uf ri jawani hae zamane