جس دم وہ صنم سوار ہووے
Mirza Rafi Sauda (1713–1781)جس دم وہ صنم سوار ہووے
تا صید حرم شکار ہووے
جو اٹھ نہ سکے تری گلی سے
رہنے دے کہ تا غبار ہووے
محکم تو رزاق بن سکے ہے
گو عمر کہ پائیدار ہووے
وہ قصر تو چاہتا نہیں میں
جس میں گل و گلعذار ہووے
وسعت مرے سینے بیچ اے دہر
ٹک دل کو شگفتہ وار ہووے
سوزن کی نہ جیب کیجو منت
یوں پھٹیو کہ تار تار ہووے
شبنم سے بھرے ہے ساغر گل
گردوں تو خراب و خوار ہووے
پانی نہیں دیتے اس کو ظالم
جو زخمیٔ بے شمار ہووے
ناصح تو قسم لے ہم سے، دل پر
اپنا کبھو اختیار ہووے
کھینچے ہے کوئی بھی تیغ پیارے
جمدھر کہ جب آب دار ہووے
کن زخموں میں زخم ہے کہ جب تک
چھاتی کے نہ وار پار ہووے
کھینچی ہے بھواں نے تیغ مکھ پر
سوداؔ سے کہو نثار ہووے
ویسے ہی کاہے یہ کام گل رو
عاشق ہی نہ گو ہزار ہووے
jis dam wo sanam sawar howe
ta said-e-haram shikar howe
jo uth na sake tiri gali se
rahne de ke ta ghubar howe
mohkam to razzaq ban sake hai
go umr ke paidar howe
wo qasr to chahta nahin main
jis mein gul-o-gulizar howe
wusat mire sine bich ai dahr
tuk dil ko shagufta war howe
sozan ki na jeb kijo minnat
yun phatiyo ke tar tar howe
shabnam se bhare hai saghar-e-gul
gardun to kharab-o-khwar howe
pani nahin dete us ko zalim
jo zakhmi-e-be shumar howe
naseh to qasam le ham se, dil par
apna kabhu ikhtiyar howe
khinche hai koi bhi tegh pyare
jamdhar ke jab ab dar howe
kin zakhmon mein zakhm hai ke jab tak
chhati ke na war par howe
khinchi hai bhuwan ne tegh mukh par
sauda se kaho nisar howe
waise hi kahe ye kam gul ru
ashiq hi na go hazar howe