موت
Allama Iqbal (1877–1938)لحد میں بھی یہی غیب و حضور رہتا ہے
اگر ہو زندہ تو دِل ناصُبور رہتا ہے
مہ و ستارہ، مثالِ شرارہ یک دو نفَس
میٔ خودی کا اَبد تک سُرور رہتا ہے
فرشتہ موت کا چھُوتا ہے گو بدن تیرا
ترے وجود کے مرکز سے دُور رہتا ہے!
lahad mein bhi yahi ghaib-o-huzur rahta hai
agar ho zinda to dil nasubor rahta hai
mah-o-sitara, misal-e-sharara yak do nafas
m khudi ka abad tak surur rahta hai
farishta maut ka chhuta hai go badan tera
tire wajud ke markaz se dur rahta hai!